اوه! دیروز این را دیدید؟ متاسفم که باعث شدم یک روز زودتر فکر کنید جمعه است! اما حالا واقعاً جمعه است – هورا!
(عذرخواهی میکنم. این نشان میدهد که من هوش مصنوعی نیستم. فکر میکنم هوش مصنوعی میداند امروز چه روزی است!)
…
نمیدانم متوجه شدهاید یا نه، اما این روزها ویدئوهای زیادی وجود دارد؟
خیلی زیاد.
و به عنوان کسی که اولین رسانه اجتماعیاش مبتنی بر متن بود و نه ویدئو، همیشه نمیخواهم اطلاعات را در قالب ویدئو دریافت کنم.
بیشتر اوقات، متن را دوست دارم.
اما این ویدئو از کمدین جاش جانسون باعث شد به فکر فرو بروم.
سوال او در مورد پیامک دادن به عنوان یک مسئله خاص «گُوِه»، که اقداماتی هستند که یک گُوِه کوچک بین افراد ایجاد میکنند، مرا به مکث واداشت.
اگر در یک مکالمه پیامکی هستید، آیا یک پیام طولانی میفرستید، یا چندین پیام کوتاه را همانطور که به ذهنتان میرسد ارسال میکنید؟
من فردی هستم که پیامهای کوتاهتر میفرستم، زیرا یک دیوار متنی میتواند برای من واقعاً دشوار باشد که آن را درک کنم. اما اگر پیامهای کوتاه زیادی بفرستم، مکالمه میتواند تکهتکه شود به طوری که ما به بخشهای مختلف پاسخ میدهیم و حدود 3 یا 4 مکالمه مختلف را در یک مکان داریم.
که البته باعث میشود از خودم بپرسم، چه کارهای دیگری انجام میدهم که ناخواسته مردم را آزار میدهد؟
آیا بیش از حد به این ویدئو فکر میکنم؟ بله، البته که همینطور است. این کاری است که من میکنم. کل این سایت با فکر بیش از حد من در مورد داستانهای عاشقانه شروع شد.
مسائل «گُوِه» شما چیست؟ آیا پیامهای بزرگ میفرستید یا پیامهای کوتاه را به آس بلاگ صورت پشت سر هم ارسال میکنید؟
ویدئوهای جمعه امیدوارند آخر هفتهای آرام و بیدردسر، بدون هیچ مشکلی، چه گُوِه و چه غیر آن، داشته باشید!